headerimage

Wim Vandekeybus werd op 30 juni 1963 in Herenthout geboren. Als zoon van een dierenarts groeide hij op in een landelijke omgeving waar hij vaak in contact kwam met dieren in hun natuurlijke omgeving. Deze ervaringen hebben een grote emotionele impact gehad op Wim Vandekeybus. Dieren, hun bewegingen, hun instinctieve reacties en vertrouwen in hun fysieke kracht zijn elementen die hij vaak in zijn voorstellingen integreert. Hij vatte studies psychologie aan in Leuven, maar voltooide ze niet. Uit onvrede, naar eigen zeggen, met het teveel aan 'objectieve wetenschap'. Maar zijn interesse voor de complexe relaties tussen lichaam en geest bleef. Via een workshop bij Paul Peyskens kwam Vandekeybus in contact met theater. Hij volgde enkele danscursussen (klassieke dans, moderne dans, tango) en legde zich eveneens toe op film en fotografie. Van doorslaggevende betekenis is een auditie die hij deed bij Jan Fabre. Vandekeybus werd aangenomen en trok twee jaar lang de wereld rond met Fabre's voorstelling 'De macht der theaterlijke dwaasheden', waarin hij een van de twee naakte keizers vertolkte. Daarna besloot Wim Vandekeybus zelf aan de slag te gaan. Hij trok zich maandenlang terug met een groep jonge ervaren dansers, die zich Ultima Vez (Spaans voor 'De laatste keer') noemden. Zijn eerste productie, 'What the body does not remember' (1987), brak onmiddellijk internationaal door. Vandekeybus behoorde in één klap tot de wereldtop. In New York ontving hij tweemaal de prestigieuze Bessie Award voor de originele confrontatie tussen dans en muziek. In 1993 werd Vandekeybus 'artist in residence' bij de Koninklijke Vlaamse Schouwburg. Centraal in zijn werk staat het instinctieve lichaam. Het onrustige, onvoorspelbare, krachtige en tegelijk kwetsbare lichaam. Het lichaam van de reflexen. Sinds de eerste productie is muziek steeds een zeer belangrijk en inherent onderdeel geweest van zijn voorstellingen. Zo liet Wim Vandekeybus muziek schrijven door o.a. Peter Vermeersch, Thierry De Mey, David Byrne, Marc Ribot en Eavesdropper. Ook film en video zijn media waarmee Vandekeybus op een eigenzinnige manier gestalte geeft aan zijn creativiteit. Door de integratie van filmbeelden in zijn voorstellingen ontstaan vaak complexe relaties tussen film en podium. Naast de kortfilms en film- & videofragmenten die deel uitmaakten van zijn voorstellingen, regisseerde Wim Vandekeybus, in samenwerking met onder meer Walter Verdin en Octavio Iturbe, ook een aantal videoadaptaties van zijn dansproducties. Sinds 'What the body does not remember' heeft Wim Vandekeybus een indrukwekkend oeuvre opgebouwd met een wisselende internationale cast. In deSingel was Wim Vandekeybus sinds 1988 onafgebroken met vrijwel al zijn producties te gast. Recente voorstellingen op het Singelprogramma zijn 'nieuwZwart' (2009), 'Monkey Sandwich' (2010) 'Oedipus/Bêt noir' (2011) en 'Booty Looting' (2012).

Aangepast december 2013.


Producties deSingel