Wim Vandekeybus is regisseur, choreograaf, acteur en fotograaf. Hij werkte twee jaar als acteur bij Jan Fabre alvorens zij eigen werkstructuur Ultima Vez te creëren. Met zijn debuutchoreografie What the Body Does Not Remember (1987) maakte hij meteen een internationale doorbraak. In 1988 ontving Wim Vandekeybus de Bessie Award in New York voor: "a brutal confrontation of dance and music: the dangerous, combative landscape of' What the Body Does Not Remember'."
Centraal in zijn werk staat het instinctieve lichaam; het onrustige, onvoorspelbare, krachtige en tegelijk kwetsbare lichaam; het lichaam van de reflexen. Sinds de eerste productie is muziek steeds een zeer belangrijk en inherent onderdeel geweest van zijn voorstellingen. Zo liet Vandekeybus muziek schrijven door o.a. Peter Vermeersch, Thierry De Mey, David Byrne, Marc Ribot en Eavesdropper. Ook film en video zijn media waarmee Vandekeybus op een eigenzinnige manier gestalte geeft aan zijn creativiteit. Door de integratie van filmbeelden in zijn voorstellingen ontstaan vaak complexe relaties tussen film en scène. Naast de kortfilms en film- & videofragmenten die deel uitmaakten van zijn voorstellingen, regisseerde Vandekeybus, in samenwerking met o.a. Walter Verdin en Octavio Iturbe, ook een aantal videoadaptaties van zijn dansproducties.
Met Blush creëert Vandekeybus zijn vijftiende voorstelling. Op het podium staan 10 performers, waaronder Vandekeybus zelf. Voor de muziek tekende David Eugene Edwards, singer/songwriter van 16 Horsepower en zijn recente soloproject Woven Hand. Auteur Peter Verhelst volgde het creatieproces en verwerkte het aangereikte tekstmateriaal. Filmbeelden, geregisseerd door Vandekeybus, maken deel uit van de voorstelling.
Aangepast op 1/12/2009.
Producties deSingel
Winkelmandje
kalender