Er blijken vele manieren om de bankencrisis te ensceneren, maar niemand doet het met zo'n vitalistische en zelfkritische spirit als De Warme Winkel. Op een lege scène (alle subsidies zijn over de balk gegooid) betuigen Vincent Rietveld en Mara van Vlijmen hun medelijden met topbankiers, leggen ze de essentials van de financiële kortsluiting uit vanuit een middeleeuws dorpje en gaan ze het algehele crisisgevoel te lijf met rauwe poëzie en een weldadig je m'en foutisme. Met een wonderlijke beheersing van vele speelstijlen bewijst San Francisco dat een pientere maatschappelijke analyse over megalomanie en schuld niet in tegenspraak hoeft te zijn met een bijzonder prettige publieksvriendelijkheid. De jury van Het Theaterfestival looft De Warme Winkel voor zijn kunde om met niets in handen een voorstelling te maken die voorbij de crisis denkt.