U kan vrij de zaal in- en uitlopen. Drank en hapjes zijn permanent beschikbaar.
Herinnert u zich nog de jonge Vandekeybus als de keizer In 'De macht der theaterlijke dwaasheden'? Gewapend met scepter en kroon, en naakt, de ultieme maskerade ontmaskerend. In dit werk uit 1984 voor veertien performers en een operazanger pakt Jan Fabre de macht van de theaterillusie aan. En dat doet hij door tegelijk zijn liefde voor de kunsttraditie te bekennen. Zo komt zijn vroege bewondering voor Wagner tot uiting in een extreem lange en pijnlijke scène waarin een actrice fysiek de toegang tot het toneel ontzegd wordt. Pas wanneer ze kan antwoorden op het herhaalde, mysterieuze "1876?" (de premièredatum van 'Der Ring des Nibelungen') mag ze terug het toneel op.
Daarnaast worden werken van grote meesters zoals Michelangelo, Ingres, David en Fragonard op het achterdoek geprojecteerd. Deze opmerkelijke, eclectische compositie waarin pose, hoogdravendheid en maniërisme de bovenhand halen, staat in schril contrast met de uitgepuurde acties op de scène. Daar worden de helden en prinsessen gereduceerd tot een razende machine van transpirerende lichamen die bijna bezwijken onder dit fysieke geweld. En wilden we allen niet geloven in kikkers die in prinsen veranderen?