Door ziekte moet pianist Louis Lortie zijn deelname aan dit concert helaas afzeggen. Hij wordt vervangen door José Gallardo.
Marie-Elisabeth Hecker is pas vierentwintig, maar toch durven we haar nu al een grande dame noemen. In 2005 zorgde ze op de Rostropovitsjwedstrijd voor spektakel. Als eerste in de dertigjarige geschiedenis van het concours sleepte ze zowel de eerste prijs als twee speciale prijzen in de wacht. Sindsdien staan dirigenten als Gergiev en orkesten als de Wiener Philharmoniker in de rij te drummen om met haar samen te werken. Heckers cellospel klinkt fris, energiek en elegant tegelijk. Met haar warme lyrische toon pakt ze u onmiddellijk in.
Met de sensibele pianist Louis Lortie aan haar zijde vertolkt ze de Cellosonate van Chopin, die vaak als een van zijn minder geïnspireerde werken wordt afgedaan. Maar Hecker en Lortie vegen voor eens en altijd al die vooroordelen van tafel. Met veel fantasie vertellen ze het verhaal van tsarenzoon Ivan en prinses Maja in Janáceks 'Sprookje' ('Pohadka'). In de goedgemutste Cellosonate van Poulenc horen we de componist op het hoogtepunt van zijn kunnen. Hecker en Lortie zitten elkaar flirtend achterna in een denderend virtuoos wisselspel.