'De Gehangenen' zijn de ongelovige thomassen die luidop vragen durven te stellen. Zij willen zichzelf niet neerleggen bij wat al geweten is of bij wat geschreven staat. Zij onderzoeken omdat ze zelf willen weten. Hun pogingen worden hen niet in dank afgenomen. Vaak moeten ze hun nieuwsgierigheid met hun leven bekopen. Zoals Giordano Bruno, die in 1600 voor zijn theorie van het oneindige heelal met de zon als één van de vele sterren, als ketter tot de brandstapel werd veroordeeld.
In deze nieuwe muziektheaterproductie van Josse De Pauw voor Lod voert het orkest op scène een compositie van Jan Kuijken uit. Een muzikaal verhaal dat een spanningsveld creëert door interactie tussen orkest, acteurs, zangers en geluidsopnames van stemmen en klanken. Boven de hoofden van de muzikanten hangen twee acteurs en drie zangers. De Pauw schrijft voor hen zowel een gesproken als een gezongen deel. De Latijnse gezangen zijn bedes om erbarmen, angstige klaagzangen, maar ook brede vertellingen die context bieden. De tekst van de acteurs verwoordt het denken en voelen van zoekers, wetenschappers, nieuwsgierigen. 'De Gehangenen' is een eerbetoon aan al wie wegens visionair gedachtegoed opgehangen, gemarteld, verbrand of opgesloten werd.