Het spanningsrijke evenwicht tussen traditie en vernieuwing kenmerkt Widmanns eigen muziek. In dit lecture recital demonstreert hij hoe de schijnbare tegenstelling tussen oude vormen en nieuwe expressiemiddelen zijn eigen composities stimuleert. Hij illustreert zijn inzichten aan de hand van klassieke en romantische voorbeelden van Mozart en Schumann naast eigen werk.
Pianiste Irene Russo studeert voor deze gelegenheid Widmanns 'Hallstudie' opnieuw in, die ze in 2003 creëerde. Niet enkel het klavier maar het hele instrument wordt als één groot 'Klangkörper' bespeeld. Op zoek naar nieuwe, ongehoorde klanken wordt de vleugel in een boog van 360° binnenstebuiten gekeerd. Aan de basis van het ontwikkelingsproces ligt een traditioneel tonaal akkoord in a-mineur, niet toevallig de favoriete toonaard van Schumann.