In 2005 wist Jan Fabre op het Festival van Avignon de danssolo 'Preparatio Mortis' in een voormalig kerkje "heilig" te laten verklaren door de Franse pers. Ondertussen werkte Fabre deze korte studie van vijftien minuten over transformatie en utopie uit tot een avondvullende voorstelling. In 'Preparatio Mortis' plaatst hij niet de dood maar het leven centraal: "De dood dwingt ons tot een meer volledige, intensere visie op het leven - ik streef voortdurend naar een post mortem stadium of life". Fabre verbindt sublieme schoonheid van het lichaam met ultieme vergankelijkheid. In 'Preparatio Mortis' lijkt Lisa May uit de doden op te staan, als uit een positief energieveld. Haar graftombe is een kleurrijk dekbed van duizend bloemen. De ritmiek en vitale ademhaling van haar dionysische dans zijn in volstrekte synergie met het ademend orgel waaruit Bernard Foccroulle hemelse muziek doet weerklinken.