'PARK' is een dialoog tussen de Duitse choreografe Shila Anaraki, de Belgische componist Stefan Prins en het Belgisch gitaarkwartet Zwerm. Een performer, vier tabletop gitaristen en een live electronicsspeler zijn verbonden door een computernetwerk. Ze gehoorzamen een technologisch systeem van auditieve en fysieke instructies. Hoe ver reikt de resistentie van de mens voor technologie? Kan je een lichaam in standby zetten? De performers zoeken met veel gevoel voor humor antwoorden op deze vragen. Het resultaat is een speelse belichaming van een nabije toekomst, een vrolijk en absurd gepuzzel waarmee mens en techniek telkens weer elkaars contouren moeten uittekenen. 'PARK' is in geen hokje onder te brengen. Het vertrekt van een compositie van Stefan Prins maar het is geen concert. Evenmin is het een choreografie. De interactie tussen muziek, beweging en tekst is totaal: misschien kan 'PARK' nog het best omschreven worden als een intermediale flipperkast. Het spelplezier spat er dan ook echt vanaf!
PARK vertrekt vanuit 'Infiltrationen', een compositie van Stefan Prins.